شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بر ره خلق مینشینی ای دل
در خرمن شرک خوشه چینی ای دل
گر صبر کنی گوشه گزینی ای دل
بینی که درآن گوشه چه بینی ای دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دل و آرامش آن اشاره دارد. شاعر از دل میخواهد که در کنار مردم و در میان دنیا قرار بگیرد و از تجارب زندگی بهرهبرداری کند. او با تأکید بر صبر و دوری از شرک، به دل میگوید اگر کمی صبر کند و در کناری بنشیند، حقیقت و زیباییهای پنهان زندگی را بهتر خواهد دید.