شمارهٔ ۱۰ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین
از نطق مرو ز خویش بیرون پس ازین
عمریست که تا زبانی از سر تا پای
وقتست که گوش گردی اکنون پس ازین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چهار بیت به این معناست که دل نباید بیهوده در غم و اندوه غرق شود. بهتر است بعد از این، از سخن گفتن بی‌فایده دوری کند و به جای آن به شنیدن و گوش دادن پرداخته و از سرزنش‌ها و ناراحتی‌ها فاصله بگیرد. شاعر به دل یادآوری می‌کند که مدت زیادی است در حال سخنرانی بوده است و اکنون وقت آن است که به سکوت و گوش دادن روی آورد.