شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل چو شراب معرفت کردی نوش
لب بر هم نه سِرِّ الاهی مفروش
در هر سخنی چو چشمهٔ کوه مجوش
دریا گردی گر بنشینی خاموش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دل میخواهد که بعد از نوشیدن شراب معرفت، سکوت کند و از سخن گفتن بپرهیزد. او به این نکته اشاره میکند که اگر در هر سخن همچون چشمهای زنده و جوشان عمل کند، به مانند دریایی بزرگ خواهد بود اگر در سکوت بنشیند. این شعر بر اهمیت سکوت در درک عمیقتری از معرفت تأکید دارد.