شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون لوح دل از دو کون بستردم من
دو کون به زیر پای بسپردم من
ای بس سخنی را که سرم کردی گوی
آمد به گلویم و فرو بردم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از تجربه‌های عمیق عاطفی و معنوی خود صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که احساسات و افکارش را از دنیای مادی جدا کرده و به نوعی رهایی رسیده است. شاعر حسی را توصیف می‌کند که به شدت در دلش وجود داشته، اما نتوانسته آن را به راحتی بیان کند و این احساس در گلویش گیر کرده است.