نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در فقر، سیاه پوشیم اولیتر

صافی دل و دُرد نوشیم اولیتر

چون صبح دمی اگر برآرم از جان

رسواگردم خموشیم اولیتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از وضعیت دشوار و غم‌انگیز خود صحبت می‌کند. او به فقر و سختی‌های زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در چنین اوضاعی، دلی پاک و پر از درد دارد. همچنین، بیان می‌کند که اگر روزی از این وضعیت آزاد شود و احساساتی درونی خود را بروز دهد، ممکن است رسوا شود، به همین دلیل ترجیح می‌دهد سکوت کند.