شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در فقر، سیاه پوشیم اولیتر
صافی دل و دُرد نوشیم اولیتر
چون صبح دمی اگر برآرم از جان
رسواگردم خموشیم اولیتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از وضعیت دشوار و غمانگیز خود صحبت میکند. او به فقر و سختیهای زندگی اشاره میکند و تأکید میکند که در چنین اوضاعی، دلی پاک و پر از درد دارد. همچنین، بیان میکند که اگر روزی از این وضعیت آزاد شود و احساساتی درونی خود را بروز دهد، ممکن است رسوا شود، به همین دلیل ترجیح میدهد سکوت کند.