شمارهٔ ۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انسان توصیه می‌کند که به جای خودسازی و نمایش احساسات یا دانش، سر به زیر باشد و سکوت کند. او به این نکته اشاره می‌کند که هیچ چیزی برای نمایش دادن وجود ندارد اگر انسان از آن آگاهی ندارد. در نهایت، به ما یادآوری می‌کند که نظاره‌گری و آرامش در برابر خداوند در سکوت و تواضع است.