شمارهٔ ۲۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به احساس تنهایی و بی‌پناهی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر کسی را در کنار خود داشته باشد، آن شخص نمی‌تواند به او کمک کند، زیرا عمرش کوتاه است و رازها را نمی‌توان به کسی سپرد. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که بهتر است تنها باشد و به تنهایی زندگی کند.