شمارهٔ ۲۴ عطار

گر خواهی تو که وقت خود داری گوش

دم در کشی و به خویش بازآری هوش

گر هر دو جهان چو بحر آید در جوش

تو یافه مگو ز دور بنشین و خموش!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

اگر می‌خواهی وقتت را تلف نکنی، باید هوش و حواست را جمع کنی و به خودت برگردی. حتی اگر تمام دنیا هم در آشفتگی باشد، نباید بی‌عمل و بی‌صدا بنشینی.