شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوش
در پردهٔ خون نشین و خونی مینوش
بگشای نظر ببین که یک یک ذرّه
چون میگریند و جمله بنشسته خموش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حال و هوای دل و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از شور و شوقی که در دلش به وجود آمده صحبت می‌کند و به تصویر گریه کردن ذرات و سکوت آنها می‌پردازد. این تصویرها نماد آرامش در میان درد و عواطف عمیق هستند. شاعر خواسته است این احساسات را با دیگران به اشتراک بگذارد.