نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون تو غم بی‌شمار خود خواهی داشت

درد دل بی‌قرار خود خواهی داشت

در خاکستر نشین و در خون می‌گرد

گر ماتم روزگار خود خواهی داشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به غم و درد ناشی از خودخواهی اشاره دارد. او از کسی می‌گوید که به خاطر خودخواهی‌هایش دچار مشکلات و غم‌های زیادی شده است. این فرد نه تنها در زندگی‌اش غم و اندوه دارد، بلکه به خاطر این خودخواهی‌ها خود را در خاکستر و خون می‌بیند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده پیامدهای منفی خودخواهی و تأثیر آن بر زندگی فردی است.