شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که غم دنیی مردار خوری
نه کار کنی و نه غم کار خوری
سرمایهٔ تو در همه عالم، عمری‌ست
بر باد مده! که غصّه بسیار خوری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به اهمیت زندگی و ارزش وقت اشاره می‌کند. او می‌گوید که غم و اندوه دنیوی انسان را از کار و کوشش باز می‌دارد و نباید اجازه داد که عمر که بزرگ‌ترین سرمایه انسان است، به خاطر غصه‌ها و ناراحتی‌ها هدر برود. به عبارتی دیگر، زندگی را نباید صرف غم و اندوه کرد.