شمارهٔ ۱۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بیان این نکته می‌پردازد که اگر کسی دیوانه‌وار در بند زنجیری است، تمام مشکلات و نقص‌های او به دلیل تصرف و تدبیر خود اوست. به عبارت دیگر، هر چیزی که در زندگی‌اش وجود دارد، می‌تواند برایش به دام تبدیل شود. شاعر بر این باور است که نوع مواجهه و مدیریت فرد است که سرنوشتش را شکل می‌دهد.