نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن را که بخود بر سر یک موی سر است

مجهولی او مفرّحی معتبر است

کم شو تو که تا ماندهای یک سر موی

پیری طلبیدنت خطر در خطر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به تردید و نگرانی از گذر زمان و پیری اشاره دارند. شاعر می‌گوید که انسان‌ها در زندگی خود باید مراقب باشند و از جوانی و زیبایی خود به درستی استفاده کنند، زیرا زمان به سرعت می‌گذرد و پیری می‌تواند به سراغشان بیاید. به نوعی، شگفتی‌ها و خوشی‌های زندگی شفاف و کوتاه هستند و باید از آن‌ها بهره برد.