شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از رنج‌ها و مصیبت‌هایی که دلش تحمل کرده سخن می‌گوید. او بر این نکته تأکید دارد که این دل، حتی در شرایطی که به مرگ نزدیک می‌شود، همواره به یاد عیسی پاک و قیامت می‌افتد و با احساس حسرت و افسوس در پی رهایی از این جانی که می‌کشد، می‌باشد. به طور کلی، این ابیات به درد و اندوه انسانی اشاره دارد که به دنبال پاکی و رهایی از پلیدی‌هاست.