نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل نه به کفر ونه به دین خواهی مرد

بیچاره تو ای دل! که چنین خواهی مرد

نه در کفری تمام ونه در دین هم

گه این و گه آن مُذَبْذِبِین خواهی مرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل اشاره می‌کند و می‌گوید که نه باید به کفر و نه به دین بچسبد. او دل را از این وضعیت نگران می‌داند و می‌گوید که این بیچارگی نتیجه ناپایداری و مردد بودن در انتخاب است. در واقع، دل در حیرت و تردید میان کفر و دین قرار دارد و این سردرگمی به نابودی آن منجر می‌شود.