شمارهٔ ۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به این موضوع اشاره شده که هر دل که از درد و رنجی خارج شود، مانند گردی که به باد می‌خورد، از وجود خود خالی می‌گردد. همچنین، اگر شخصی که در طول عمر خود در سایه کسی زندگی کرده، در نهایت خود را پیدا کند، به معنای مردی حقیقی و مستقل به شمار می‌آید. در واقع، این شعر به مساله رهایی از درد و رسیدن به خودآگاهی پرداخته است.