شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر خاصه نیی تو، عام میباید بود
ور پخته نیی تو، خام میباید بود
در کفر نیی تمام و در ایمان هم
در هرچه دری، تمام میباید بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهوم وحدت و کمال اشاره دارند. شاعر می‌گوید اگر خاص و خاصه (ویژه‌ای) نیستی، باید عمومی و عادی باشی. اگر ناپخته‌ای، باید خام باشی. همچنین، در کفر و ایمان نیز نمی‌توانی نیمی از راه را بروی؛ باید در هر چیزی به کمال و تمامیت رسید. این شعر به ضرورت رسیدن به حقیقت و کامل بودن در هر جنبه از زندگی اشاره دارد.