شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفت
در پیدایی راز نهان نتوان گفت
هر ناکامی که هست چون مرد کشید
کامی بدهندش که از آن نتوان گفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این هستند که تا زمانی که انسان زنده است، نمی‌تواند به طور کامل به رازهای زندگی و حقیقت‌ها پی ببرد. هرچه ناکامی‌ها وجود دارند، باید با شجاعت و تحمل پذیرفته شوند، به امید اینکه در نهایت به کامیابی برسد، اما در این راه، ممکن است نتوان درباره آن چه رخ می‌دهد به وضوح صحبت کرد.