شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتی که نشان راه چیست ای درویش
از من بشنو چو بشنوی میاندیش
آنست ترا نشان که رسوائی خویش
چندان که فرا پیش روی بینی بیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به نوعی بیانگر این است که نشانه راه چیست. گوینده به درویش میگوید که باید به حرف او گوش کند و به فکر فرو نرود. نشانه واقعی مسیر در این است که درک کند و خود را از رسواییها و عیوبش آگاه سازد. هرچه بیشتر خود را در مقابل این عیوب و حقیقت قرار دهد، بیشتر به حقیقت نزدیک میشود.