شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آنجا که نه جان رسید ونه تن آنجا
نه مرد رسد هرگز ونه زن آنجا
گر هر دو جهان زیر و زبر گردانم
تا تو نرسانی نرسم من آنجا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مکانی اشاره می‌کند که در آن نه روح و نه جسم وجود دارد، و نه مردی و نه زنی. او می‌گوید حتی اگر تمام جهان را تغییر دهد، باز هم تا زمانی که معشوقش را نبیند، نمی‌تواند به آنجا برسد. این بیانگر وابستگی عمیق شاعر به معشوق و ناکامی در دسترسی به اوست.