نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر تن گویم به خویشتن مینرود

ور جان گویم به حکم تن مینرود

تا چند به اختیار خود خواهم رفت

چون کار به اختیار من مینرود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تضاد میان جسم و جان اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر درباره جسم خود صحبت کند، چیزی به آن اضافه نمی‌شود و اگر به جانش بپردازد، تحت تأثیر جسم قرار می‌گیرد. او به این نتیجه می‌رسد که تا زمانی که اختیار در دست خود دارد، می‌تواند به سمت خواسته‌هایش برود، اما وقتی کار از اختیاری که دارد خارج شود، دیگر نمی‌تواند پیشرفت کند.