نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عالم چو زکاف و نون توان آوردن

پس شخص ز خاک و خون توان آوردن

این نقش که هست چون برون آوردند

صد نقش دگر برون توان آوردن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به قدرت انسان اشاره می‌کند که می‌تواند از خاک و خون خود چیزی بسازد و خلاقیتش را به نمایش بگذارد. او می‌گوید اگرچه یک تصویر یا نقش از زیبایی به وجود آورده شده، اما همین انسان توانایی خلق صدها نقش و تصویر دیگر را نیز دارد. این بیانگر عظمت و توانایی‌های بی‌پایان انسان است.