نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دوست ز اندوه دل ریش چه سود

پیش از من و تو چو رفت از پیش چه سود

صد سال و هزار سال اگر سارَخْکی

بر سندانی همی زند خویش چه سود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع اندوه و بی‌فایده بودن آن اشاره دارد. شاعر می‌پرسد که چه فایده‌ای دارد اگر دل ما از غم رنج می‌کشد، در حالی که زندگی و زمان ادامه دارد. او با استفاده از مثالی، به بی‌نتیجه بودن غصه‌خوردن اشاره می‌کند، زیرا حتی اگر سال‌ها بگذرد، دردی که از گذشته تجربه کرده‌ایم، تغییری نمی‌کند. به طور کلی، این شعر به دعوت به پذیرش واقعیت و عدم غصه‌خوردن بر چیزهای از دست رفته پرداخته است.