شمارهٔ ۱۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از کارِ قضا در تب و در تفت چه سود
وز حکم ازل بیخور و بیخفت چه سود
تا کی به هزار لوح خوانم بر تو
کز هرچه همی رود قلم رفت چه سود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان بیهوده بودن برخی تلاشها و زحمتها میپردازد. شاعر به این نکته اشاره میکند که کار کردن در شرایط سخت و نگران بودن از سرنوشت، فایدهای ندارد. همچنین، اگر حکمت ازلی برای ما نوشته شده باشد و ما در پی یافتن آن باشیم، باز هم تلاش ما بیفایده است، زیرا هرچه میکنیم، همچنان سرنوشت مشخصی داریم. بنابراین، خواندن و تلاش برای تغییر سرنوشت از روی لوحهای الهی نیز ثمری نخواهد داشت.