شمارهٔ ۲۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر بیان می‌شود که هر چیزی که به انسان داده شده، با قضا و قدر بوده و نباید به احساسات موقتی خود (خوشی و ناخوشی) توجه کرد. در واقع، آرامش و قرار زندگی به چیزی فراتر از این احساسات وابسته است. در نهایت، این احساسات موقتی بر اساس وجود و غیاب دیگران تغییر می‌کند.