شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر دل که زحکم رفته فرسوده شود
افسوس که فرسودهٔ بیهوده شود
زیرا که هر آنچه بودنی خواهد بود
گر جهد کنی ور نکنی بوده شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این مفهوم اشاره دارد که هر قلبی که از اندوه و غصه خسته و فرسوده شود، متأسفانه ممکن است این خستگی بی‌فایده باشد. زیرا هر چیزی که قرار است محقق شود، بالاخره به وقوع خواهد پیوست، چه تلاش کنی و چه نکنی.