نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از هستی خود دمِ تولاّ چه زنیم

وز نیستی آن دمِ تبرّا چه زنیم

ای مردِ سلیم قلب! میپنداری

کاین مهره به دستِ ماست تا ما چه زنیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تأمل در مورد وجود و عدم می‌پردازد. او از اهمیت و مفهوم هستی و نیستی سخن می‌گوید و به مردی با قلب سلیم یادآوری می‌کند که قدرت و اختیار در دست انسان‌هاست؛ اما در نهایت تعیین کنندهٔ سرنوشت، خود انسان‌ها هستند و این خودشان هستند که باید تصمیم بگیرند چگونه از این مهره‌های وجود خود استفاده کنند.