نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند روی بیهده از هر سویی

تا کی گویی گزاف از هر رویی

گر هر دو جهان چو زلف در هم فتدت

حکم ازلی زان بنگردد مویی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عدم فایده و بی‌معنایی تکرار مسائل بی‌اهمیت اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که تا کی باید به این بحث‌های بیهوده ادامه داد و به جای آن بهتر است به امور واقعی و اصلی توجه شود. او همچنین تأکید می‌کند که اگر دو جهان همدیگر را درگیر کنند، سرنوشت و قضا و قدر الهی همچنان بر موارد جزئی نظارت دارد.