نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بر لوحِ دلت نقشِ دو عالم رقم است

رو لوح بشوی و ز ناحق دودم است

ور با عدمت برَند اصلت عدم است

انگار نزادهای بمیر این چه غم است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به مفهوم وجود و عدم پرداخته و به ما یادآوری می‌کند که نقش و حکایت دنیا بر دل انسان نقش بسته است. شاعر اشاره می‌کند که باید این نقش را پاک کرد، زیرا برخی از موانع و مشکلات از ناحق ناشی می‌شود. اگر هویت ما به عدم وابسته باشد، به نوعی ما از اصل خود دور خواهیم شد، و با این وجود، نباید از مرگ هراسی داشته باشیم، چرا که زندگی و مرگ بخشی از این مسیر هستند.