شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که به درد ناگهان خواهی شد
دل سوخته در فراق جهان خواهی شد
گر خاک جهان بر سر خود خواهی ریخت
با باد به دست از جهان خواهی شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان احساساتی میپردازد که در مواجهه با ناگهانیهای زندگی به وجود میآید. او از درد و رنجی صحبت میکند که در فراق و جدایی از دنیا به انسان دست میدهد. همچنین به این نکته اشاره میکند که حتی اگر فرد بخواهد خود را در غم و اندوه غرق کند، در نهایت باز هم با طبیعت و زندگی سر و کار خواهد داشت.