نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هم تن ز وجودِ جان فرو خواهد ماند

هم جان ز همه جهان فرو خواهد ماند

بگشای زبانِ لطف با جملهٔ خلق

کز نیک و بدت زبان فرو خواهد ماند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ارتباط بین جسم و روح اشاره می‌کند. او می‌گوید که جسم بدون روح محو خواهد شد و همچنین روح نیز بدون ارتباط با جهان از بین خواهد رفت. سپس با دعوت به بیان محبت و خوشی به دیگران، تأکید می‌کند که این ابراز لطف و مهربانی از اهمیت بیشتری برخوردار است و باید بیان شده و در خاطر باقی بماند.