نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش

هرکس را عالمی و تو عالم خویش

کس ماتم تو، چنانکه باید، نکند

بر خود بگری و خود بکن ماتم خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این موضوع اشاره دارد که اگر انسان از عقل و فهم بالایی برخوردار است، نباید به غم و اندوه خود بپردازد. هر کس دنیای خودش را دارد و باید به درون خود بپردازد. در واقع، به جای اینکه انتظار داشته باشد دیگران برای او سوگواری کنند، بهتر است خود به غم‌هایش توجه کرده و بر آنها تمرکز کند.