نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دیدی تو که محنت زده و شاد بمرد

شاگرد به خاک رفت و استاد بمرد

آن دَم مُردی که زادهای از مادر

این مایه بدان که هر که او زاد بمرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تقابل بین زندگی و مرگ اشاره دارد. او تاکید می‌کند که حتی اگر کسی در زندگی رنج کشیده باشد، سرانجام به مرگ می‌رسد، چه شاگرد باشد و چه استاد. این نشان‌دهنده‌ی از بین رفتن تبعیض‌ها و مسائلی است که در طول زندگی وجود دارند. شاعر به این نکته می‌پردازد که همه انسان‌ها در نهایت به یک سرنوشت مشترک دچار می‌شوند.