نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دانی تو که هر که زادناچار بمرد

به از چو من و چون ز تو بسیار بمرد

هر روز بمیر صد ره وزنده بباش

کاسان نبود ترا به یکبار بمرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم مرگ و زندگی اشاره دارد و بیان می‌کند که همه‌ی انسان‌ها سرانجام می‌میرند و این امر حتمی است. شاعر از طرف خود و دیگران می‌گوید که به جای نگرانی درباره مرگ، باید هر روز به زندگی ادامه دهیم و از لحظات حال بهره‌برداری کنیم. همچنین تأکید می‌کند که هیچ کس به یکباره نمی‌میرد و زندگی همچنان ادامه دارد.