شمارهٔ ۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به مواجهه انسان با مرگ و قلبی پر از اندوه اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که در زمانی که مرگ در کمین است و انسان خود را در وضعیت خطرناکی می‌بیند، احساس ناامیدی و غم او را احاطه کرده است. او به‌نوعی بین زندگی و مرگ معلق است و خواب راحتی ندارد.