شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم
پشتی چو کمان و تیر از شست شدیم
آمد شدِ ما نگر که در آخرِ عمر
از پای درآمدیم و ازدست شدیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به درد و رنج زندگی اشاره دارند. شاعر از حالتی شکایت می‌کند که به خاطر درد و سختی‌ها، به شدت متاثر شده‌اند و شبیه کمان و تیر که از یکدیگر جدا می‌شوند، از هم گسیخته‌اند. در پایان عمر، شاعر به یاد می‌آورد که چگونه از پا درآمده و عاجز شده‌اند. این ابیات نمایش‌دهنده عمیق‌ترین احساسات انسانی در مواجهه با سختی‌های زندگی هستند.