شمارهٔ ۵۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از آز و طمع بیخور و خفتیم همه
وز حرص و حسد در تب وتفتیم همه
چیزی که شد اندر پی آن ضایع عمر
ضایع بگذاشتیم و رفتیم همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر آن است که انسان‌ها به دلیل آز و طمع و همچنین حرص و حسد دچار خفت و تلاطم می‌شوند و در پی این خواسته‌ها عمر خود را هدر می‌دهند. در نهایت، این غفلت‌ها و زیان‌ها را پشت سر گذاشته و به سمت فراموشی می‌روند.