نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گیرم که جهان به کام دیدی وشدی

زلف همه دلبران کشیدی و شدی

چیزی که ترا هوا بر آن میدارد

انگار بدان همه رسیدی و شدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به توصیف حالتی می‌پردازد که شخصی توانسته به تمام خواسته‌ها و آرزوهایش برسد و از زیبایی‌ها و لذت‌های دنیا بهره‌مند شود. اما با این حال، می‌فهمد که چیزی که واقعاً دلخواه اوست، همچنان برایش دست نیافتنی است و همچنان در جستجوی آن است. به این ترتیب، زندگی و آرزوها به نوعی همواره در حال تغییر و جستجو هستند.