شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیرم که جهان به کام دیدی وشدی
زلف همه دلبران کشیدی و شدی
چیزی که ترا هوا بر آن میدارد
انگار بدان همه رسیدی و شدی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به توصیف حالتی میپردازد که شخصی توانسته به تمام خواستهها و آرزوهایش برسد و از زیباییها و لذتهای دنیا بهرهمند شود. اما با این حال، میفهمد که چیزی که واقعاً دلخواه اوست، همچنان برایش دست نیافتنی است و همچنان در جستجوی آن است. به این ترتیب، زندگی و آرزوها به نوعی همواره در حال تغییر و جستجو هستند.