شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون رفت ز جسم جوهر روشن ما
از خار دریغ پر شود گلشن ما
بر ما بروند و هیچ کس نشناسد
تا زیر زمین چه میرود بر تن ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این هستند که وقتی جوهر و روح ما از جسم خارج می‌شود، زندگی و زیبایی ما تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در این حال، دیگران به ما توجهی ندارند و نمی‌دانند که در زیر زمین (جایگاه مرگ) چه حال و وضعی داریم. به عبارتی، از دست رفتن روح ما به معنای کاهش شکوه و زیبایی وجود ماست و دیگران از آن غافلند.