شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیان کننده احساساتی عمیق و اندوهگین هستند. شاعر از ریختن خون دلش در ابتدای کار سخن می‌گوید و اینکه تا پایان کار، دلش مانند گل پژمرده و بی‌حال شده است. او به این نکته می‌پردازد که چرا باید سرسبزی و شادی وجودش از بین برود، همانطور که شاخ و برگ درختان در پاییز زرد شده و سقوط می‌کنند. در واقع، این شعر به غم و دلتنگی ناشی از تغییر و فصل‌های زندگی اشاره دارد.