شمارهٔ ۳۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر خاک که در جهان کسی فرسوده است
تنهاست که آسیای چرخش سوده است
هر گرد که بر فرق عزیز تو نشست
مفشان، که سر و فرق عزیزی بوده است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به تنهایی و فرسودگی خاک‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید هر خاکی که در جهان آسیب دیده، تنها است. همچنین هر گردی که بر سر یک عزیز نشسته، ارزشمند است و نباید به آسانی از دست برود، زیرا نشان از مقام و عزت آن شخص دارد.