شمارهٔ ۳۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
پیش از من و تو پیر و جوانی بودست
اندوهگنی و شادمانی بودست
جرعه مفکن بر دهن خاک که خاک
خاک دهنی چو نقل دانی بودست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به گذشتههای دور اشاره دارد و به وجود نوعی زندگی بشر از دورانهای قبل از ما میپردازد. در آن زمان هم شور و شادی و هم اندوه و غم وجود داشته است. همچنین اشارهای به خاک دارد که نشاندهنده ارتباط ما با طبیعت و ریشههایمان است. به طور کلی، شعر به چرخه زندگی و حیات بشر در طول تاریخ پرداخته و تغییرات آن را نشان میدهد.