نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیش از من و تو پیر و جوانی بودست

اندوهگنی و شادمانی بودست

جرعه مفکن بر دهن خاک که خاک

خاک دهنی چو نقل دانی بودست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به گذشته‌های دور اشاره دارد و به وجود نوعی زندگی بشر از دوران‌های قبل از ما می‌پردازد. در آن زمان هم شور و شادی و هم اندوه و غم وجود داشته است. همچنین اشاره‌ای به خاک دارد که نشان‌دهنده ارتباط ما با طبیعت و ریشه‌هایمان است. به طور کلی، شعر به چرخه زندگی و حیات بشر در طول تاریخ پرداخته و تغییرات آن را نشان می‌دهد.