نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دی خاک همی نمود با من تندی

میگفت که زیر قدمم افکندی

من همچو تو بودهام، تو خوش بیخبری

زودا که تو نیز این کمر بربندی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سخن از دی خاکی است که به تندی با شاعر صحبت می‌کند و به او می‌گوید که زیر پاهایش افتاده است. شاعر در پاسخ اعلام می‌کند که او نیز تجربه‌ای مشابه داشته و گفتگو با شخص مقابل را ناشی از ناآگاهی او می‌داند و به او هشدار می‌دهد که روزی خود نیز با شرایط مشابهی روبرو خواهد شد.