شمارهٔ ۲۰ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چندان که دل من به سفر بیش دَرَست
ره نیست، چو او به جوهر خویش دَرَست
بس وادی سخت و بس ره صعب که ما
کردیم ز پس هنوز و ره پیش دَرَست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به سختی‌های سفر و مسیرهای دشواری که پیش رو دارد، اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش به سفر شوق دارد، اما راهی که باید برود، دشوار و پرپیچ‌وخم است. با وجود چالش‌ها، هنوز هم به ادامه راه امیدوار است.