نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل غم جان محنت اندیش ببین

سرگشتگی خواجه و درویش ببین

یک ذره چو استغناء او نتوان دید

بی قدری و کم کاستی خویش ببین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به حالت غم و اندوه دل اشاره دارند و تامل در سرگشتگی انسان‌ها، چه خواجه (ثروتمند) و چه درویش (فقیر) را مطرح می‌کنند. شاعر می‌گوید که در نظر نگرفتن خود را در این دنیا نمی‌توان نادیده گرفت و می‌طلبد تا به بی‌قدری و کمبودهای درونی خود توجه کنیم.