شمارهٔ ۲۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل غم جان محنت اندیش ببین
سرگشتگی خواجه و درویش ببین
یک ذره چو استغناء او نتوان دید
بی قدری و کم کاستی خویش ببین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به حالت غم و اندوه دل اشاره دارند و تامل در سرگشتگی انسانها، چه خواجه (ثروتمند) و چه درویش (فقیر) را مطرح میکنند. شاعر میگوید که در نظر نگرفتن خود را در این دنیا نمیتوان نادیده گرفت و میطلبد تا به بیقدری و کمبودهای درونی خود توجه کنیم.