شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل! تو چو مردان به رهِ پرخطری
زان درویشی که از خطر بی خبری
بسیار برفتی نرسیدی جایی
وین نادرهتر که همچنان در سفری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دل اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند مردان دلیر باید با خطرات روبرو شود. او همچنین به درویشی اشاره می‌کند که از خطرات بی‌خبر است و در راه‌هایی خطرناک سفر کرده، اما هرگز به مقصد نرسیده است. شاعر به این نکته می‌پردازد که در این سفرهای پرفراز و نشیب، کمیابی و نادرستی وجود دارد.