شمارهٔ ۲۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانی که به راه رهنمون دارد رای
وز حسرت خود میان خون دارد جای
عقلی که شود به جرعهای درد از دست
در معرفت خدای چون دارد پای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف انسانی می‌پردازد که به دنبال هدایت و راهنمایی است، اما در دل خود حسرت و افسوس دارد. او همچنین به عقل اشاره می‌کند که به خاطر دردهایی که می‌کشد، خسته و رنجور شده است. در نهایت، این عقل همچنان در مسیر شناخت خدا ثابت قدم است.