نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در بادیه ای که عقل را راهی نیست

گر کوه درو،‌سیر کند کاهی نیست

گر هیچ رونده ای طلب خواهی کرد

شایستهٔ این بادیه جز آهی نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بیان دشواری‌های جستجوی دانش و هدف در دنیایی می‌پردازد که عقل و دانایی در آن وجود ندارد. وقتی عقل در دسترس نیست، حتی اگر فردی تلاش کند، نتیجه‌ای جز نوحه و افسوس نخواهد داشت. به عبارتی، در این بادیه (دنیا) که عقل و آگاهی وجود ندارد، هر کوشش و جست‌وجویی بی‌فایده است و تنها می‌توان به درد و اندوه اشاره کرد.