نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاه از مویی مشوشت باید شد

گه نیز به هیچ دل خوشت باید شد

در عشق گر آتشی همه یخ گردی

ور یخ باشی چو آتشت باید شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تجربه‌های عشق اشاره دارد. می‌گوید که گاهی باید از خودت بگذری و به خواسته‌های معشوق توجه کنی. در عشق، ممکن است با چالش‌ها و احساسات متضاد مواجه شوی؛ اگر گرم و پرشور باشی، ممکن است به سردی و یخ تبدیل شوی و برعکس. این تغییرات نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی‌های عشق است و اینکه باید به وجود این تغییرات در خود آمادگی داشته باشیم.