شمارهٔ ۳۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر در همه عمر در سفر خواهی بود
همچون فلکی زیر و زبر خواهی بود
هر چند سلوک بیشتر خواهی کرد
هر لحظه ز پس ماندهتر خواهی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر میگوید که اگر در تمام عمر خود در سفر و جستجو باشید، مشابه یک ستاره که به طور مداوم در حال چرخش است، هر چه بیشتر تلاش کنید و سلوک کنید، در واقع به عقبتر باز خواهید گشت و از دستاوردهای خود کمتر بهرهمند خواهید شد. به عبارت دیگر، سفر و جستجوی مداوم نمیتواند شما را به هدف نهایی نزدیکتر کند، بلکه ممکن است احساس کنید که در جا میزنید.